Përchè i l’oma fàit na session dël museo dedicà a j’aparechiature radio?

​

Ij motiv che i veuloma segnalé e marché da bin a son almeno trè:

• La mùsica ant ël cors dël Sécol che a fa XX a l’é staita spantià nen mach con strument sonà da musicant an piòta, ma ëdcò e sempe ëd pi con angign automàtich, coma ad esempi giradisch prima e radio peui.

• Un dij nòstr sostenidor pi atent, ël professor Adelio Colombaro, a pòrta anans da pi che mes sécol la passion e la ventura ëd colessioné costi radio.

• Radio e angign dla colession Colombaro a son stàit treuva an Piemont e, për sòn, a rapresento fondamentalment le radio catà e usà dai piemontèis, con riferiment particolar a Monfrà, Roé e Astesan.

 

Belessì sota, Adelio Colombaro a conta an prima person-a quàich anédot ëd soa stòria, ma dzortut a conta anté che a l’ha treuvà e come a l’ha sernù tute coste radio che a l’ha schedà da bin, documentà e adess, trevés cost museo virtual, generosament cò butà a disposission ëd tucc an tut ël mond.

 

Nà ant o Sessantequatr, ai 24 ëd Luj d’o 1969, quand ë l’èva sinch agn, sentiva la crònaca dlo sbárch an sla Lun-a da la radio ëd me nòno (Magnadyne S106) e da col moment ancomensà a esse curios ëd se còse.

​

Quand a’ndava a trové ij parent e amis ansema ai mè, restava tirà da se radio e ij proprietari, che për lor j’evo oramai dël ròbe vèje, voghinda che jë m’anteressà, am jë regalavo.

​

Da si primi omagi ë l’heu ëncomensà la mè collessiòn. Na vòta rivà a 18 agn a pijé la patente e a’ncomensà a’ndé an màchina al mercà dël ròbe vege. La prima Dumìnica a Moncalv, la seconda a Carmagnòla, la tersa a Nissa e la quarta a Ast. E parèj la me collessiòn a chërsìa.

​

Beicánda ël radio smontaje beicava ëd capì ël fonsionament e lesinda ij giornaj d’eletrònica për prinsipiant come “Elettronica Pratica” e “Radio Kit Elettronica” proveuva a travajé ansima o circuito për rangé ij vast.

​

Man man che ël mè conossense a chërsivo, capiss che a servo dij strument për trové e risolve ij problemi. Anlora, andánda ai mercatin, sërch sempre ëd preuva-válvoli, generator ëd segnal, ossillator, oltra naturalment a o tester e o saldator che l’heu ant mè laboratòri fin dal prinsipi.

​

Dël MilaNeuvsentNovanteTrèi a dëscheurb, da un reclam ansima a’n giornal, che a’ncomensa la publicassion ëd na rivista specìfica d’o setor, e parèj con l’abonament a “Antique Radio Magazine” ël mè conossense a veno aumentaje e me passion anche, possándme a sërché mateiral neuv sfrutand anche ij mercà al quatà, cioè a Ast, Savijan e Bra. E tut lo-lì an pòrta ad avej pì tant che 300 tra radio e aparechiature dël géner.

​

La me passion as fërma nen a ël radio, ma a së slarga a tucc cole aparechiature che a permëtto registré e riproduve paròle e mùsica come giradischi, registrator a nastro e mangiacassiëtte.

​

Ij criteri për serne la ròba da caté për mè collession, dipendo da diversi fator, come l’estética, la component técnica e tut lo che o peu ricordé chicòs dla me infansia. An particolar, bèich ëd serne tucc j’oget che am creo na curiosità o in ricòrd.

​​

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

(Tute le r/l a van normalment da pres a la "Gran Régola dl’Astesan". Tute le “a” tòniche a son velar, desnò a ven marcà “á”.

 Rif. Giancarlo Musso, Gramática astësan-a, Ed. Gioventura Piemontèisa, Ast, 2004).

​